Hello world!
Welcome to Cyclone Themes. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!
Helikopter anne baba
-Şikayetin nedir? Anlat bakalım neyin var? -Karnı ağrıyor doktor hanım, bu yüzden okuldan hep geri kalıyor. – Tam olarak neresi gösterir misin? -işte şurası, göbek deliğinin altı ve üstü. – Ne zamandır ağrıyor karnın, yemeklerle ilgisi var mı, yani hemen yemek sonrası da ağrıyor mu? -Genelde yemek sonrası ağrısı oluyor ama ben yemeklerden olduğunu düşünmüyorum. Çünkü onu hep organik gıdalarla […]
Bir çay koy da geleyim
Ne güzel demiş şair; “Geleydin bir çay içimi, sen çay dökerdin, ben de içimi.” Nemli iklimlerde yetişir çay, o güzel yürekli, kendine has şiveli, tez canlı bacılarımız toplar çayı Karadeniz’den. Heybetli dağların, engebeli, oldukça eğimli çay bahçelerinden bir sevdayla toplanır yeşil yapraklar. İncelik ister, özen ister, sevgi ister, elbette emek ister çay… Nemli ortamı sever belli ki canım çay, belki […]
Beyin ne verilirse onu alır
Küçük kız özenle annesine yardım ediyordu. Henüz yedi yaşındaydı ve masayı kuruyor, tabakları taşıyor, çatal bıçakları tabakların yanına dizebiliyordu. Dudağının kenarındaki küçük kıvrım onun ne denli mutlu olduğunu gösteriyordu. Eline cam sürahiyi aldığında akşam babasına, annesine nasıl da yardımcı olduğunu anlattığı tablo canlanmıştı gözünde. Çok mutluydu hem de çoook. Oda kapısının hızla açılmasıyla irkildi, bırakıverdi elindeki dolu sürahiyi. Camın taş […]
Kötü programlanma
“Senden bir şey olmaz”, “Hiçbir işe yaramazsın”, ” Ne biçim bir çocuksun sen, o meslek sana uygun değil”, “O arkadaşını hiç gözüm tutmadı.” Düşünebiliyor musunuz, bir çocuk masum fakat düşüncesizce söylenmiş bu tür sözleri günde kaç kez işiterek büyür. Cevabı duyabiliyorum sanki. İnsan beyni kişisel bilgisayara çok benzer bir şekilde çalışır. Diyebiliriz ki en gelişmiş bilgisayardan bile birçok açıdan ve […]
Önemli şeyler bunlar
-Hadi ama canım karıcığım, çok uzatmadın mı? Özür diledim ya. İki haftadır yüzüme doğru dürüst bakmıyorsun, yemek yapmıyorsun, her gün dışarıda yediğimiz halde yine de yüzün gülmüyor. Bak çocuk da üzülüyor, içine kapandı, ne istersen yapacağım söz. Yeter ki yüzün gülsün, affet beni. Duymamış gibi davranmak işine geliyordu Leyla’nın. “Oh olsun, biraz daha sürtülsün burnu.”dedi içinden. Sanki ne istemişti ki […]
Tuhaf tedavi
Oğlunuzun tedavisi bizde. Hiiiç merak etmeyin siz, dedi tuhaf giyimli adam. Tuhaf bir giysisi vardı onun, gözünde de kara gözlük. Huylandım ama çocuğum için, belki bir çare olur diye sustum. Geçtim oturdum, yirmi yaşındaki oğlum ve hanımımla. Bir oda, tıklım tıklım dolu, insan nefesiyle ısınmış. Kimi uyuyor bir köşede, kimi de koltuğa kıvrılmış bekliyor. Neyi mi? Kimi mi? Bilmem ki, […]
Madde ve mana arasında
-Merhaba arkadaşım nasılsın? -İyiyim tatlım, ya sen? -İyi diyelim iyi olsun. Ayy daha ne olsun? Kavga ettim bizim çokbilmişle, çektim kapıyı çıktım. -Aaa, hani siz hiç tartışmazdınız, seni çok önemseyen, çok seven, çoook para veren, bir dediğini iki etmeyen bir kocan vardı. Ne oldu şimdi? Yoksa yalan mıydı? – Neden yalan olsun canım, o çok sever beni, bensiz yaşayamaz. Arabam […]
Bambu misali
Ağaç elmalarla o kadar yüklüydü ki, rüzgâr estiğinde dalları bile sallanmıyordu. “Neden hiç sesini çıkarmıyorsun! Ne de olsa her birimiz fark edilmeyi hak edecek kadar mağruruz!” dedi bambu. “Ses yapmama gerek yoktur!” diye cevap verdi ağaç. “Meyvelerim benim en büyük reklamım.” Bambu da sessiz sedasız geçirdiği bir beş yıl sonra yüzeye çıkmanın, boy atmanın belki de sabrın mükafatını yaşar da, […]
Dönülmez akşamın ufkundayız…
Dönülmez akşamın ufkundayız. Vakit çok geç; Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!.. Hastane kapısındaydı. Bir gece vakti. Ortamın buğulu havasından biraz uzaklaşabilmek niyetiyle girdi yandaki küçük çay ocağına. İrkildi birden. Devam ediyordu nefis sesiyle Zeki Müren. Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile, Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle… Ne muhteşem dizelerdi bunlar, her daim sevdiği, son zamanlarda diline […]
Son yorumlar