Gay ile eşcinsel arasındaki fark
Toplumda bu kavramların ne anlama gelir olduğu çoğu zaman tam olarak bilmeden konuşuluyor. Şöyle ki; etiketlerle ilgili kavramın açığa kavuşturulması bazı konuklara daha net bakılmasını sağlar. Bir erkeğin eş cinsel duygular yaşaması “gay“ etiketini benimsemiş olması anlamına gelmez.
Eşcinsel sözcüğü cinsel yönelimi anlatır. Gay; toplumsal – siyasal bir kimliktir. Ve özünde bu benim, ben buyum. “ gerçek benliğim” ve ben eşcinselliğimi herhangi bir iç çatışmam olmadan yaşayabilirim” demektir. İkisi arasındaki farkı bilmeden konuşmamak gerekiyor diye düşünüyorum. Zira bu duyguları yaşayan herkes “gay “ kimliğini seçmiyor.
Eşcinsel ve gay arasındaki bu karışıklık ve kavram kargaşası da kültürümüzde ve toplumda giderek artan şekilde teşvik edilen popüler ideolojik bir sonuçtur. Örnek verelim, ergenlik döneminde cinsel kimlik kavram kargaşası yaşayabilen çocuklarımız çoktur. Ve bazen sessizce bazen de gürültülü bir şekilde bu dönemi geçirebilirler. Şöyle ki bu dönemde olup da kafası karışan erkek çocuk, erkeksi cinsiyet karmaşası ve aşağılık duygusuyla özdeşleşmeye ve aynı eksikliği yaşayan diğer insanlarla güç birliği yapmaya teşvik ediliyor.
Bunu yaparken de kendini geleneksel toplumun çoğunluğundan ayırıyor ve toplumun yaklaşık %2 ile % 4 ile özdeşleşip geri kalanından kendini soyutluyor. Ergenlik dönemindeki ve ileri yaşlarda da olsa erkekler, eşcinsel isteklerinin yetişkin erkeklerden çok daha derin bir gereksinimi temsil ediyor olduğunu fark eder. Zira onlar ilgi, sevecenlik ve onay arayışındadır. Ve bunu çoğu zaman bulmakta sıkıntı yaşıyorlar. Ne aileden ne de toplumdan bulamıyorlar. Eşcinsellik geni olmadığını daha önce de belirtmiştik. Kapsamlı çalışmalarda bunu gördük.
Bu onaylanma isteği öyle ağır basar ki bu çocuklar çevrede farklı yollardan bu isteği gidermeye çalışırlar. Eğer bu çocuklar vaktinden çok önce aktif cinsel yaşama da karışırsa onları belli bir müddet kaybederiz. Zira onlar kendilerini kaybederken çok büyük bir kuyuya düşmüş olduklarını maalesef aradan uzun yıllar geçince anlarlar. Bu da çok acı sonuçlanabilir. Onun için bizim gibi hekim ve ruh sağlığı çalışanlarının isteyene yaptığımız çalışmalar, terapiler çok değerlidir. Devam eden danışmanlık ve içsel olarak kendini tanıma çalışmasıyla birçok gencimiz eşcinsel isteklerinin ötesinde bir yola girer. Bu arada gerçeklerden de söz etmeliyiz ki bir çok ergen de terapiyi bırakır ve gay kimliğini benimsemeye karar verir. İşte onun kararı denilen zaman o zamandır. Kendisiyle barışıktır ve bu halde yaşamak istemektedir.
Dönüşüme giden yol uzun ve dolambaçlıdır. Öyle ki hayalindeki o “ özel adamla” karşılaşınca terapiyi bırakma isteği sürekli olarak ortaya çıkacaktır. Buna rağmen aylar yıllar da hatta bazen yıllar da geçse ümit her zaman var. Anne, baba ya da terapistler ergenlik dönemindeki gence seçenekler sunabilir. Ancak son seçim yine ona kalmaktadır. Suçlama, manipülasyon, zorlama ya da baskı ile onu isteklerinden kurtaramaz. Yalnızca daha fazla yabancılaşmaya yol açar. Süreç zordur, yıpratır ama zahmete değer sonuçlar ortaya çıkacaktır. Gerçekçi olursak istekler ve ayartmalar çoğu zaman çoğu genç için hayat boyu bir yerlerde kendini gösterecektir. Hepimize kolay gelsin… Bu gençler bizim, unutmayalım….