Beni yönetemezsiniz anne

Senden de, kocan olacak baba dediğim adamdan da, senin dininden ve kitabından da…

Şimdiye kadar bana dayattığınız dini alın başınıza koyun, benden uzak durun olur mu?

Sizin uslu, terbiye timsali, örmek öğrenci, örnek Müslüman, herkesin gıpta ettiği koyun kızınız  yok karşınızda, bunu  bilin artık. Tamamı mı?

Tam tamına 17 yaşındayım ve beni artık yönetemeyeceksiniz.

Avazı çıktığı kadar bağıran kızını tanıyamıyordu tam da şu anda annesi.

Ne olmuştu da ne zaman bu hale gelmişti bu kız, ne zaman nefret ediyorum dediği annesini bu kadar kötü görmeye başlamıştı ve annesi bunu hiç mi fark etmedi.

Ağlıyordu anne.

Hem ağlıyor hem çığlık atıyordu kızı.

Kızı aynı zamanda avazı çıktığı kadar bağırıyordu. Öyle ki kapıya görevli gelmişti de az önce, komşular rahatsız olmuş, haber gönderdiler diyen adama da küfür etmişti kızı. Ve tüm komşulara da küfür etti, hem de cinsellik içeren küfür. Ve bunu da ilk defa duyuyordu kızından.

Ne yaptım dedi kendi kendine.

Nerde hata yaptım?

Çok sevdiğim, örnek olarak gösterilen ideal kızım şimdi çıkmış diyor ki; “ Senin dinini öğrenmek zorunda değilim. Bana imam hatip lisesinde dayatılanı öğrenmek istemiyorum. Kendim araştırmaya karar verdim. İncili. Tevrat’ı okuyorum. Ve bakıyorum. Bir yaratıcı varsa orada da çok güzel şeyler söylemiş. İlla kız olup da şu kahrolası kafamı örtüye boğmak gerekmiyor. Sanki köylü, ezikmiş gibi herkesin bana bakmasını istemiyorum artık. Yazık yazık vah vah diyen o kokona teyzelerden de nefret ediyorum senden de.

Ben 10 yaşındaydım…

Sadece 10 yaş. Deseydin ya bana kızım çok erken diye. Niye izin veriyorsunuz ki küçük küçük çocukları kadın gibi örtmeye çalışıyorsunuz. Sizin gibi kadınlar yüzünden, bak benim kızım sözümden hiç çıkmaz diyen sinir bozucu insanlar yüzünden ne hale geldik biz. Bak bizim neslimize, bak benim şu halime. Hoşuna gitti mi?

Sen de suçlusun.

Babam da, tüm bu şekilde düşünen anneler de suçlu. Al işte bu muydu çok övündüğün örtü?

Al sana al da sen tak, sen beni hiç anlamadın ki. Hiç dinlemedin ki beni. İstemiyorum başımı örtmeyeceğim artık dediğimde de sus dedin bana, gâvur mu oldun dedin. Al işte gâvur oldum beğendin mi?

Ben kendimi tanımak istiyorum.

Ben bana yakışanı yapmak istiyorum.

Özgürleşmek istiyorum…

Kendi irademle ister inanırım ister inanmam. Buna da ne sen ne babam karar veremezsiniz. Büyüğüm ben. Senin kölen değilim. Sen zavallı kadınsın. Önce anne babanın hizmetçisi olmuşsun şimdi de sevgili mükemmel kocanın. Aman hiç sözünden çıkma o adamın, sakın ha. Kork ondan. Allah mı o. Senin Allah’ın mı o?

Bütün kadınlar kocalarına mı itaat etmek zorundalar, senin dinin bunu mu istiyor bizden.

Ben yokum bunu böylece bil.

Dedi ve şalını çıkardı koltuğa koydu.

Sustu…

17 yılını gözünün önünden geçirdi. Sustu ve yavaşça gitti odasının kapısını kapattı.

İşte bir başörtüsü çıkarma seansı daha yaşandı bir evde…